Informacja o przetwarzaniu danych osobowych


Zgodnie z art. 13 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z dnia 04.05.2016 r.) Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie informuje, że:

  1. Administratorem Pana/Pani danych osobowych jest Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie; ul. Solec 24, 00-403 Warszawa.
  2. W sprawach związanych z Pani/Pana danymi proszę kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@muzeumazji.pl
  3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w celu realizacji statutowych zadań Muzeum Azji Pacyfiku w Warszawie na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego i prawa miejscowego, zgodnie z art.6 ust.1 lit.c i e oraz art. 9 ust.2 lit.g Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 27 kwietnia 2016 r.
  4. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych będą wyłącznie podmioty uprawnione do uzyskania danych osobowych na podstawie przepisów prawa.
  5. Pani/Pana dane osobowe przechowywane będą w czasie określonym przepisami prawa.
  6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do swoich danych osobowych, prawo do ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania oraz prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych do jej wycofania, skorzystanie z prawa cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
  7. Posiada Pani/Pan prawo do przenoszenia swoich danych osobowych do wskazanych podmiotów.
  8. Przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
Zgadzam się

Aó dài – narodowy wietnamski strój kobiecy.

Aó dài („długa suknia”) to narodowy wietnamski strój kobiecy. Nazwą tą określa się zarówno samą suknię-tunikę, wysoko rozciętą po bokach, jak i zestaw z szerokimi spodniami, z którymi jest noszona. W swojej obecnej postaci aó dài powstało w pierwszej połowie XX wieku i od tej pory podlegało wielu zmieniającym się modom.

Klasyczna wersja wykończona jest stójką, jednak w latach 60. XX wieku pojawiła się nowość – niewielki dekolt w łódkę, uważany wtedy za ekstrawagancki, a nawet nieco gorszący. Fason ten określano jako „styl Madame Nhu”, od nazwiska szwagierki prezydenta Diema, nieformalnej pierwszej damy Wietnamu Południowego. Charakterystyczna dla tej epoki jest też dopasowana linia podkreślająca biust oraz raglanowy krój rękawów.
Ten nowoczesny wówczas krój sprawdzał się zwłaszcza w jednobarwnej tkaninie. Tu żorżetę w jasnozielonym odcieniu „bananowego liścia” zdobią haftowane znaki pisma chińskiego o kroju specyficznym dla dawnego Wietnamu. Czytane po wietnamsku brzmią „Phuoc Loc Tho”, po chińsku: „Fu Lu Shou”, czyli „szczęście, bogactwo i zaszczyty, długowieczność”. Są to trzy popularne życzenia szczęścia w tradycji sinowietnamskiej. Suknię w latach 60. nosiła w Sajgonie i Paryżu matka ofiarodawcy, pani Truong Khac Hue. Niestety, nie zachowały się oryginalne spodnie.
Od lat 90. XX w., wraz z diasporą wietnamską, aó dài pojawiło się też w Polsce. Polskie Wietnamki, lub Polki wietnamskiego pochodzenia, zakładają je często na uroczyste okazje.

długa suknie

Aó dài – wietnamski strój kobiecy
Wietnam, Sajgon, lata 60. XX w.
Tkanina syntetyczna, szycie i haft maszynowy
MAP 21645, dar Philippe’a Truonga