Indonezja na scenie

31.03.2017 - 7.05.2017

„Indonezja na scenie” to wystawa fotografii Daniela Susilo Wibowo – indonezyjskiego artysty fotografika dokumentującego współczesne sztuki performatywne. Jak pisze autor, jego celem jest uchwycenie i zatrzymanie w bardziej materialnej formie efemerycznej i ulotnej sztuki scenicznej. Daniel Susilo Wibowo jest absolwentem Instytutu Sztuki Indonezyjskiej w Surakarcie – mieście o bardzo długich i bogatych tradycjach artystycznych, w którym do dziś tradycyjne tańce i muzyka są kultywowane i zajmują ważne miejsce zarówno wśród wydarzeń kulturalnych, jak i w curriculach szkół artystycznych. Lokalni artyści tworząc sztukę nowoczesną bardzo często czerpią inspirację z tradycji, stąd na prezentowanych fotografiach pojawiają się tancerze w tradycyjnych kostiumach, lecz nietradycyjnych pozach – lub przeciwnie, pozy tradycyjne przyjmowane są przez tancerzy w zupełnie nowoczesnych kostiumach. To wzajemne przenikanie się nowoczesności i tradycji jest symbolicznym odzwierciedlaniem sytuacji społecznej i politycznej Indonezji, w której z jednej strony kultywowanych jest wiele lokalnych zwyczajów i rodzajów sztuki, a z drugiej mocno korzysta się ze zdobyczy techniki i dąży do modernizacji. Zatrzymane w kadrze sceny z artystycznych wydarzeń pokazują w jaki sposób współcześni indonezyjscy artyści komentują otaczającą ich rzeczywistość oraz jak postrzega ich dzieła autor prezentowanych fotografii.

Fotografie składające się na niniejszą wystawę prezentują tylko wycinek wydarzeń artystycznych odbywających się współcześnie w Indonezji. Sztuki performatywne rozwijają się tam czerpiąc z problemów socjopolitycznych, które inspirują twórców współczesnej sztuki także w wielu innych krajach.

Indonezja to kraj 17 504 wysp, 1340 grup etnicznych i 546 języków. Są one źródłem wielkiego bogactwa i różnorodności kulturowej Indonezji. Twórcy sztuki nowoczesnejsą zakorzenieni w lokalnych tradycjach i czerpią z nich inspiracje. Wystawa „Indonezja na scenie” ukazuje współczesną rzeczywistość sceniczną Indonezji. Pokazuje, że nie tylko tradycyjna sztuka znana z ulotek reklamowych biur turystycznych, lecz również dzieła współczesnych artystów przyczyniają się do tworzenia bogactwa i różnorodności kraju.

 

Daniel Susilo Wibowo

http://masdan.wixsite.com/wongpanggung

 

Kurator: kustosz Maria Szymańska-Ilnata


  • Slajd nr 0

    „Stereotyp”, choreografia – Retno Sulistyorini, 2011 r., fot. Daniel S.W. (1/3)

  • Slajd nr 1

    „Selfie”, Grupa Wayang Orang, 2012 r., fot. Daniel S.W. (2/3)

  • Slajd nr 2

    „Książę Panji Kayungyun”, choreografia – Fitria Trisnamurti, 2015 r., fot. Daniel S.W. (3/3)

PATRONI