Informacja o przetwarzaniu danych osobowych


Zgodnie z art. 13 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z dnia 04.05.2016 r.) Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie informuje, że:

  1. Administratorem Pana/Pani danych osobowych jest Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie; ul. Solec 24, 00-403 Warszawa.
  2. W sprawach związanych z Pani/Pana danymi proszę kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych, e-mail: iod@muzeumazji.pl
  3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w celu realizacji statutowych zadań Muzeum Azji Pacyfiku w Warszawie na podstawie przepisów prawa powszechnie obowiązującego i prawa miejscowego, zgodnie z art.6 ust.1 lit.c i e oraz art. 9 ust.2 lit.g Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 27 kwietnia 2016 r.
  4. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych będą wyłącznie podmioty uprawnione do uzyskania danych osobowych na podstawie przepisów prawa.
  5. Pani/Pana dane osobowe przechowywane będą w czasie określonym przepisami prawa.
  6. Posiada Pani/Pan prawo dostępu do swoich danych osobowych, prawo do ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania oraz prawo do wniesienia sprzeciwu wobec dalszego przetwarzania, a w przypadku wyrażenia zgody na przetwarzanie danych do jej wycofania, skorzystanie z prawa cofnięcia zgody nie ma wpływu na przetwarzanie, które miało miejsce do momentu wycofania zgody.
  7. Posiada Pani/Pan prawo do przenoszenia swoich danych osobowych do wskazanych podmiotów.
  8. Przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
Zgadzam się

Rzeźba – Orzeł Garuda

Indonezja, Bali, 2. poł. XX wieku
drewno rzeźbione
wys. 89,5 cm; szer. 53,5 cm; głęb. 35,5 cm
nr inw. MAiP 17513
dar Bogdana Augustyna z 2003 r.

 

W dniu 17 sierpnia przypada miejsce państwowe święto Indonezji – Dzień Niepodległości, rocznica ogłoszenia w 1945 r. niepodległości po okresie kolonialnej władzy Holandii i japońskiej okupacji w czasie II wojny światowej.

 

Garuda to postać z mitologii hinduistycznej, mająca formę orła, lub pół-orła a pół-człowieka (jak w opisywanym przypadku), uważana za wierzchowca Wisznu, a także władcę przestworzy. Imię tego ptaka noszą narodowe indonezyjskie linie lotnicze, a sam ptak w stylizowanej formie stanowi godło
kraju, będąc symbolem dumy i siły. Przedstawienie Garudy jest częstym motywem w sztuce i rzemiośle
Indonezji, która w I tys. n.e. znalazła się w kręgu indyjskich wpływów kulturalnych, a wraz z nimi nastąpiło przeszczepienie hinduizmu i buddyzmu oraz częściowe lub pełne utożsamienie niektórych postaci z panteonu hinduskiego z występującymi w autochtonicznej mitologii Indonezji. Tak było też
w przypadku Garudy, co przysporzyło mu popularności wśród Indonezyjczyków. Jego kult nałożył się na wcześniejszy kult ptaka dzioborożca, wiązanego w indonezyjskich wierzeniach ze słońcem. Postać Garudy miały m.in. olejowe lampy używane niegdyś jako źródło światła w tradycyjnym jawajskim teatrze
cieni wayang, a motyw jego skrzydeł (lub ogona i skrzydeł) jest częsty w zdobnictwie tkanin, w tym jawajskich batików. Motyw Garudy jest popularny do dziś, mimo dominacji islamu w Indonezji, w tym na Jawie, od XV wieku.

 

Natomiast Bali, nieduża, lecz ludna wyspa położona na wschód od Jawy (dzieli je tylko niezbyt głęboka cieśnina), jest do naszych dni enklawą hinduizmu w Indonezji. Tutaj Garudę często przedstawia się w rzeźbie dekoracyjnej zdobiącej tradycyjną architekturę (stawia się ją u podstawy filara sendi podtrzymującego spiczasty dach), albo stanowiącej samoistne dzieło sztuki.

 

Przedstawione dzieło to pełnoplastyczna rzeźba z drewna, przy czym skrzydła, ogon i niektóre fragmenty ubioru wykonano o osobno i złączono z korpusem na czopy i gniazda. Rzeźbę wykonano z dbałością, widoczną w dużej liczbie detali i ich dokładnym opracowaniu. Zestawienie powierzchni o odmiennych fakturach podnosi efekt dekoracyjności. W rzeźbie są połączone ze sobą: tradycyjna balijska ikonografia (postać Garudy) i stylistyka (nawiązanie do form lalkowego teatru cieni wayang) z europejskim wpływem, wyrażającym się​ przez realizm formy i dekoracyjną funkcję. Tego rodzaju rzeźby powstają na Bali od lat 20. XX wieku.